فرمی پر می کنی و یه یکی دو ماهی منتظر دریافت کارت می مونی...

اونوقت می تونی امیدوار باشی که وقتی رفتی، تیکه های تنت، فرشتهء نجات می شن و

 میرن سراغ اونائی که دیگه نفسی برا زندگی ندارن ...

قلبت در تن یکی می تپه، چشمات راهو به یکی دیگه نشون میدن، ریه هات ... مفاصلت ...

بالا ... بالا ... بالاتر ...

آره عزیز! کلیک می کنی روی همون لوگوی صورتی رنگ گوشهء بالائی وبلاگ و باقی راه،

 با لبخند طی میشه ...!

پی نوشت:

شما هم به این ضیافت دعوتید عزیز!